Zoals bij vele ontdekkingen van de eerste mens geloven antropologen dat het gebruik van wol voortkwam uit de uitdaging om te overleven. Bij het zoeken naar middelen voor bescherming en warmte droegen mensen uit het Neolitisch tijdperk pelzen als kleding. De pelzen waren warm, comfortabel en duurzaam en spoedig begonnen zij de basis processen en primitieve gereedschappen te ontwikkelen om wol te bewerken. 4000 VC droegen de Babyloniers kleding van ruw geweven stoffen.
Spoedig begon men kuddes te ontwikkelen en te houden van woldragende dieren. De wol van schapen werd spoedig herkend als de meest praktische.
De selectie voor woltype, kudde instinct en andere economisch belangrijke kenmerken heeft geleid tot ca 300 verschillende schapenrassen wereldwijd.
Naast de schapen leveren ook de cameliden, geiten, konijnen, muskus-os, honden en katten wol en vezels.